Emrolunduğun gibi dosdoğru ol! (hud.112)

http://muzik.com/muzikdosyasi.mid Emrolunduğun gibi dosdoğru ol! (hud.112) - Blogcu

Emrolunduğun gibi dosdoğru ol! (hud.112)

15/3/2008 - İşte Gidiyorum

Kategori: CANA

mutlu olan, üzülen,ağlayan,sevınen, gülen, yaşayan yanım..Yüreğim.....

İşte gidiyorum
Birşey demeden
Arkamı dönmeden
Şikayet etmeden
Hiçbirşey almadan
Birşey vermeden
Yol ayrılmış, görmeden gidiyorum

Ne küslük var ne pişmanlık kalbimde
Yürüyorum sanki senin yanında
Sesin uzaklaşır herbir Adımda
Ayak izim kalmadan gidiyorum

Gerdiğin tel kalbimde kırılmadı
Gönülkuşu şarkıdan yorulmadı
Bana kimse sen gibi sarılmadı
Işığımız sönmeden gidiyorum

Yorum (0) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

21/1/2008 - ADIN BATSIN

Kategori: CANA

mutlu olan, üzülen,ağlayan,sevınen, gülen, yaşayan yanım..Yüreğim.....

ADIN BATSIN

yüreğime bir gül çizdim kanlı yaş ile

yaktın beni küle döndüm dumana döndüm

nasıl edem nere gidem dertli baş ile

bilemedim teli kırık kemana döndüm

canım aldın, can evimden vurdun ya sende

küstüm sana, faydası yok, geri dönsen de

sende vefasız çıktın, sende hayırsız çıktın

sen de vicdansız çıktın adın batsın

zaman ola devran döne sen de çekesin

yitiresin umudunu heder olasın

aşka düşe kahrolasın candan bıkasın

ömrün boyu bir kez olsun gülmeyesin

sen ki beni rezil ettin yedi cihanda

yalan oldum talan oldum senin sayende

sende vefasız çıktın, sende hayırsız çıktın

sen de vicdansız çıktın adın batsın

beni özleyince bir nehir yatağını bulsun

kor düşsün dağlarına, ceylanlar suya insin

sesime bakıpta ağlıyorum sanma

seni özleyince böyle olsun birazda

ayrılıversin yaprak dalından

insan sevdiğinden ayrılıversin

kan damarımdan can pazarından

adam baharından ayrılıversin

dağda dört mevsim erimeyen kar varya

yokluğum öyle erimesin

sende vefasız çıktın, sende hayırsız çıktın

sen de vicdansız çıktın adın batsın

Yorum (0) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

28/9/2007 - Firak...

Kategori: CANA

mutlu olan, üzülen,ağlayan,sevınen, gülen, yaşayan yanım..Yüreğim.....

Sabahlara ayarlanmamış bir firak gecesinde

Sonu gelmeyen bir keder molasıdır yaşadığım.

Kalemi kör, harfleri kül eden bir ateştir söndüremediğim.

Ağlamaklı şiirler mırıldanırım gözyaşlarını akıtamadığım.

Yağmurları severim ben

Her damlasında sen yağan yağmurları

Gözyaşlarımla beraber yağarım

İçin için senle dolar, akarım

Bir dilek tutarım gökyüzüne uzanıp

Tüm yıldızları kanatırım

Adını sen koyarım.

Dualar üflerim gecenin sessizliğine,

Dualarımla ses olurum

Yüreğimin kubbelerinden seslenirim çok sesli ezanlarımı

Nağmesini senle doldururum

Türküler söylerim

Hüzne raptedilmiş sevdalar yankılanır içimde

Ağıdımı senle yakarım

Kelebekler kanatsız bıraktı işte hüznümü

Ağlayamadı şiirlerim

Harlandı Mecnun kelimelerim...

Hadi, gölgeni düşür üzerime

Gölgeli bir hüzün düşmeden sevincime...

MorMürekkep

  Ne zaman ayrılık saati gelse
En vazgeçilmez yerinde yaşamın
Duysak ayak seslerini akşamın
Ve sokaklardan el ayak çekilse
Bir ürpertiyle duyarım o zaman
Seni çağıran sesi uzaklardan

Ne zaman ayrılık saati gelse
Bir gariplik çöker içime birden
Kalan tek anı gibi bir devirden
Durmadan çalınır o gamlı beste
Sanki bilir dem hazin öykümüzü
Bulutlar ağlar, kararır gökyüzü

Ne zaman ayrılık saati gelse
Bir çaresizliğe anlatır gibi
Birden değişir gözlerinin rengi
Mavi solar, koyulaşır yeşilse
Sarınca ruhunu eski bir hüzün
Uçar gider pembeliği yüzünün

Ne zaman ayrılık saati gelse
Uzatsan özlemle dudaklarını
Tüm ağaçlar döker yapraklarını
Ne çiçek kalır ortada, ne bahçe
Sadece uğultusu o rüzgarın
Ve bir umut kırıntısı: Belki yarın

Ne zaman ayrılık saati gelse
Bir fırtına çıkmaşcasına, büyük
İçimdeki güllerin boynu bükük
Bir zaman kalakalırım öylece
Neden sonra gittiğini anlarım

İçimde güller ağlar, ben ağlarım...
Ümit Yaşar Oğuzcan

Yorum (0) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

15/9/2007 - BEN SANA MUCBURUM ...

Kategori: CANA

mutlu olan, üzülen,ağlayan,sevınen, gülen, yaşayan yanım..Yüreğim.....

BEN SANA MUCBURUM
ben sana mecburum bilemezsin
adını mıh gibi aklımda tutuyorum
büyüdükçe büyüyor gözlerin
ben sana mecburum bilemezsin
içimi seninle ısıtıyorum

ağaclar sonbahara hazırlanıyor
bu şehir o eski Istanbul mudur
karanlıkta bulutlar parçalanıyor
sokak lambaları birden yanıyor
kaldırımlarda yağmur kokusu
ben sana mecburum sen yoksun

sevmek kimi zaman rezilce korkuludur
insan bir akşamüstü ansızın yorulur
tutsak ustura ağzında yaşamaktan
kimi zaman ellerini kırar tutkusu
birkaç hayat çıkarır yaşamasından
hangi kapıyı çalsa kimi zaman
arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu

Fatih'te yoksul bir gramofon çalıyor
eski zamanlardan bir cuma çalıyor
durup köşe başında deliksiz dinlesem
sana kullanılmamış bir gök getirsem
haftalar ellerimde ufalanıyor
ne yapsam ne tutsam nereye gitsem
ben sana mecburum sen yoksun

belki Haziran'da mavi benekli çocuksun
ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor
bir şileb sızıyor ıssız gözlerinden
belki Yesilköy'de uçağa biniyorsun
bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor
belki korsun kırılmışsın telaş içindesin
kötü rüzgar saçlarını götürüyor

Ne vakit bir yaşamak düşünsem
bu kurtlar sofrasında belki zor
ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden
ne vakit bir yaşamak düşünsem
sus deyip adınla başlıyorum
içimsıra kımıldıyor gizli denizlerin
hayır başka türlü olmayacak
ben sana mecburum bilemezsin.

Atilla İlhan

Yorum (0) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

<- Son Sayfa :: Sonraki Sayfa ->

Hakkımda

kayıp bir kentim şimdi. tüm savaşlar benim üzerimde yapılmış, yağmalanmışım. bir bilsen, kaç zulüm ordusu girdi, kaç kez yerle bir edildi yüreğim. hep dost, hep yar göründüler, hep en derinden ateşe verdiler. bir bilsen, kaç kez yanmışım ben, kaç kez yara almış burçlarım. ben onardıkça, hep bir yıkan çıktı. kime sinemi açtıysam hep yılan çıktı.