10/1/2008 - Feryat...
mutlu olan, üzülen,ağlayan,sevınen, gülen, yaşayan yanım..Yüreğim.....
|
|
Yorum (0) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
27/11/2007 - iyi oldu gelmediğin...
mutlu olan, üzülen,ağlayan,sevınen, gülen, yaşayan yanım..Yüreğim.....
|
Bu yol korkaklar için değildir
iyi oldu gelmediğin
Bu sulardan her babayiğit içemez,
Bu köprüden her benim diyen geçemez,
iyi oldu gelmediğin
Yumuşacık yürek gerek,
sevgi kadar derin gözler,
inançlı bir bilek gerek
iyi oldu gelmediğin.
Sen, bilindik kıyıların sığ sularından açılmadan yaşarsın
Sen,okyanus mavisine uzaklardan bakarsın,
Biz,
yürüyemeyeceğin kadar uzak,
düşleyemeyeceğin kadar renkli,
ve berrak bir ülkeye birlikte gidemezdik
Sen, açık denizlerden habersiz bir balık,
yalçın tepelerden uzak bir martısın.
Sen, benim için korkak,
herkes için heryerdeki insansın.
İyi oldu gelmediğin.
Alınmanı istemem,
darılman üzer beni,
sana yalan söyleyemem.
Tabi, hep sevdim seni,
sende sığ suları, sende martıları,
açık denizden habersiz balıkları,
sıradan insanları.
Geçemeyeceğin köprüleri,
düşleyemeyeceğin mavileri
sende korkaklığı sevdim.
Sende sevgisizliği sevdim.
İyi oldu gelmediğin. |
| Yorum yaz! |
|
|
Yorum (1) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
28/9/2007 - Firak...
mutlu olan, üzülen,ağlayan,sevınen, gülen, yaşayan yanım..Yüreğim.....
Sabahlara ayarlanmamış bir firak gecesinde
Sonu gelmeyen bir keder molasıdır yaşadığım.
Kalemi kör, harfleri kül eden bir ateştir söndüremediğim.
Ağlamaklı şiirler mırıldanırım gözyaşlarını akıtamadığım.
Yağmurları severim ben
Her damlasında sen yağan yağmurları
Gözyaşlarımla beraber yağarım
İçin için senle dolar, akarım
Bir dilek tutarım gökyüzüne uzanıp
Tüm yıldızları kanatırım
Adını sen koyarım.
Dualar üflerim gecenin sessizliğine,
Dualarımla ses olurum
Yüreğimin kubbelerinden seslenirim çok sesli ezanlarımı
Nağmesini senle doldururum
Türküler söylerim
Hüzne raptedilmiş sevdalar yankılanır içimde
Ağıdımı senle yakarım
Kelebekler kanatsız bıraktı işte hüznümü
Ağlayamadı şiirlerim
Harlandı Mecnun kelimelerim...
Hadi, gölgeni düşür üzerime
Gölgeli bir hüzün düşmeden sevincime...
MorMürekkep
Ne zaman ayrılık saati gelse
En vazgeçilmez yerinde yaşamın
Duysak ayak seslerini akşamın
Ve sokaklardan el ayak çekilse
Bir ürpertiyle duyarım o zaman
Seni çağıran sesi uzaklardan
Ne zaman ayrılık saati gelse
Bir gariplik çöker içime birden
Kalan tek anı gibi bir devirden
Durmadan çalınır o gamlı beste
Sanki bilir dem hazin öykümüzü
Bulutlar ağlar, kararır gökyüzü
Ne zaman ayrılık saati gelse
Bir çaresizliğe anlatır gibi
Birden değişir gözlerinin rengi
Mavi solar, koyulaşır yeşilse
Sarınca ruhunu eski bir hüzün
Uçar gider pembeliği yüzünün
Ne zaman ayrılık saati gelse
Uzatsan özlemle dudaklarını
Tüm ağaçlar döker yapraklarını
Ne çiçek kalır ortada, ne bahçe
Sadece uğultusu o rüzgarın
Ve bir umut kırıntısı: Belki yarın
Ne zaman ayrılık saati gelse
Bir fırtına çıkmaşcasına, büyük
İçimdeki güllerin boynu bükük
Bir zaman kalakalırım öylece
Neden sonra gittiğini anlarım
İçimde güller ağlar, ben ağlarım...
Ümit Yaşar Oğuzcan
|
|
Yorum (0) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
27/9/2007 - Filistinli çocuk...
mutlu olan, üzülen,ağlayan,sevınen, gülen, yaşayan yanım..Yüreğim.....
 
 ey benim bir yanim
yuregimin koparcasina attigi
kanimin hizla aktigi
adina agitlarin yakildigi
FILISTIN
daha bitmedi mi senin acilarin
zalimler kirdilar mi kolunu kanadini
aglattilar mi Mescid-i Aksa’ni
aldilar mi senden masum cocuklarini
ama bak bir cocuk var
seni birakmayan
FILISTININ SAPAN TASLI COCUGU
FILISTINLI COCUK
dun gece seni gordum
ey aci yuklu
elleri sapan tasli
tanklara meydan okuyan
masum filistinli cocuk
ey yureginde adamligi tasiyan
bir yani daima kanayan
ninnileri agit olan
gozleri yasli
filistinli cocuk
meydanlarda tek mi kaldin?
tanklara atacak tas mi kalmadi?
o zaman al yuregimi
ve
at zalimin zulmune
at zulmun orta yerine
at seni anlamayan insanciklara
ve
at cagdas denilen dunyanin
modern silahlarina
ey sehadeti bekleyen
selahaddin misali
yureginde cesareti yasayan
eyyub misali
sabreden
masum filistinli cocuk
ey cocuk
sen dogdugunda ninnilerin bomba
besigin taslar olmustu
oyuncagin ise hep sapan
seni herkes
sapan tasli cocuk diye tanidi
adin
filistinin sapan tasli cocugu oldu
ellerin kalem yerine silahlari tuttu
alfabeyi degil ALLAHu Ekberi ogrendin ilkin
sonra sen
parklarda degil
savas meydanlarinin en on saflarindaydin
ey benim bir yanim
yuregimin koparcasina attigi
kanimin hizla aktigi
adina agitlarin yakildigi
FILISTIN
daha bitmedi mi senin acilarin
zalimler kirdilar mi kolunu kanadini
aglattilar mi Mescid-i Aksa’ni
aldilar mi senden masum cocuklarini
ama bak bir cocuk var
seni birakmayan
FILISTININ SAPAN TASLI COCUGU
bir elinde tas
bir elinde zafer isareti
dilinden hic eksIk olmayan
ALLAHu Ekber nidalari
meydanlarda seni ariyor
haydi filistin cik ortaya
ve al masum cocugu kucagina
al huzur dolu gunleri
ucurun birlikte baris guvercinlerini
ve haykirin zalimlere karsi
ALLAHu Ekber nidalarini…
Ey cocuk!
elinde tuttugun tastan daha sert yurekler var karsinda
oyle diksin ki Ibrahim kokuyor durusun
isyanin gozlerinden okunuyor
Kudus askin kalbinden
sen de abini goremedin mi?
sen de babani hic taniyamadin mi?
uyurken de elinde
bir gece ansizin kapinizi calar diye zalimler
taslarla mi uyudun ey cocuk!
kufre attigin tas buradan gul gibi duruyor senin ellerinde
kirletemedikleri o minicik ellerinde
ey cocuk
tek mi kaldin yalniz mi kaldin
bunca emanet sadece sana mi birakildi?
sen de Ahmet Yasin gibi dargin misin?
oyun yollarinizda
baska bir cocugun olumune mi sahit oluyor
o alnindan ve gozlerinden opulesi safligin
ey cocuk dunyanin baska cocuklarina imrenmez misiniz?
o ugruna olmeyi goze aldigin kutsal
aslinda hepimizin
o kucucuk omuzlarindaki bunca yukle ezilmez misin?
kac intifada gordu senden onceki cocuklar
kacinin mezar tasinda adi var?
o bakislarindaki kahramanlik Ismail’i
goz yaslarin Kerbela’yi hatirlatir
ama bilesin
elinden attigin her TASta FILISTIN zaferi yazilidir…!
ALINTIDIR
http://www.youtube.com/watch?v=x8A2p9VbTWk&mode=related&search=
|
|
Yorum (1) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
26/9/2007 - cenazeme bekliyorum seni ...
mutlu olan, üzülen,ağlayan,sevınen, gülen, yaşayan yanım..Yüreğim.....
Biliyorum, hiç beklemiyordun bu daveti.
Birden geliverdi değil mi.
“Daha dün konuşmuştuk ama..” diyorsun.
“Ama nasıl olur!”lar çekip çekiştiriyor iki yakanı.
“Hiç beklenmedik bir ölüm!” bu, değil mi?
“Vakitsiz”
“Erken!” “
Sürpriz!”
İşine ara vereceksin bugün...
Neşeni kaçırdım biliyorum.
Kocaman bir pürüz gibi duruverdim karşında.
Hızını kestim hayatının.
Dahası, üzerine alındın.
Ölüm bize de yaklaşırmış dedin.
Ölmesi kanıksanmış, öleceği gelmiş bir yaştayız artık.
Ölmüş olmasına şaşırılmayan bir adamım.
Bir baksana, ne değişti ki dünyada, ben eksildim diye.
Köprüde trafik akıyor hâlâ.
Ben öldüm diye şeritleri eksilmedi ya yolların.
Ben öldüm bu defa...
Hayret, şimdiye kadar hep başkalarıydı ölen.
Gitsem de gitmesen de farketmez bir cenaze olurdu camilerden birinin avlusunda.
Belki bir kalabalık çıkagelirdi önüme...
“Ölen biri çıkar bu şehirde her gün!” diye kanıksadığım
Adını bile sormaya zahmet etmediğin.
Eksilenin kim olduğuna aldırış etmediğin.
Gitti diye üzülmediğin birinin cenazesi işte.
Aynı manzara, aynı tabut, aynı üzgün yüzler.
Aynı güneş gözlükleri.
Sıradan bir cenaze yani.
Ama bu cenazeye mutlaka gitmeliyim.
Seni bilmem ama beni bekliyorlar.
Ayıp olur, çok ayıp...
Davetlilerin yüzüne bakamam sonra.
Dediği gibi şairin, bir musallalık saltanatım bu benim.
Başroldeyim.
Toprağa konulacak adam rolü benim.
Ardından ağlanılacak adamı ben oynayacağım.
Hiç itirazsız karanlığa uzanmak bana düştü bu defa.
Üzerine toprak atılan adamı.
Bir toprak yığının altında yüzü erimeye terkedilen adamı
Hüzünlerin müsebbibi olacak adamı.
Ayakkabısının kendisini bekleyeceği adamı.
Elbiseleri evden çıkarılacak adamı.
Yatağı boş kalacak adamı.
Akşam eve dönmeyecek adamı.
Eve dönmesi beklenmeyecek adamı.
Sofrada yeri boş duracak adamı.
Adı telefon rehberinden silinecek adamı.
Şehrin dudaklarından yarım ağız çıkmış bir hece gibi önemsizleşecek adamı.
Sevinçlerin ortasına en fazla bir hıçkırık gibi sokulsa bile hatıranın evinden hemen kapı dışarı edilecek adamı
Resmine bakıp bakıp da ağlanacak adamı belki.
“Adı neydi.... Hani.... şunu yapardı ya!” diye yokluğu normal bilinecek adamı.
Soluk bir resimde mahzun bir tebessümün ardında aşklarını saklayan, susturan adamı.
Ben oynuyorum bugün...
Sahnedeyim.
Senai Demirci
|
|
Yorum (0) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
|
Hakkımda
kayıp bir kentim şimdi.
tüm savaşlar benim üzerimde yapılmış,
yağmalanmışım.
bir bilsen, kaç zulüm ordusu girdi,
kaç kez yerle bir edildi yüreğim.
hep dost, hep yar göründüler,
hep en derinden ateşe verdiler.
bir bilsen, kaç kez yanmışım ben,
kaç kez yara almış burçlarım.
ben onardıkça, hep bir yıkan çıktı.
kime sinemi açtıysam hep yılan çıktı.
Kategoriler
ArapcaCANAciceklercocuklarDuaEdebiyatikraMaziyeokuprotestoResimlerSiirsiyer.......
Arkadaşlarım
• ASFUR
• DeRTLi
• zulcenahayn
• fakiramagururlu
• baba
• adigebatur
• ebuhuzeyfe
• yalnizligaSERENAT
• kun
• cecenistan
• sabaruzgari
• BESMELE
• sehadetgulu
• kuheylan47
• nurcuu
• hanegah
• zoeloji
• zerirem
• zulcenaheyn
• HazanMevsimleri
• maisiyah
• mafrak
• uzlet
• vaktileyl
• byHaktan
• huseyinikbal
• sizintilar
• sendegittin
• cesmidil
• yolcuhsyn
|
